Geschiedenis

Afdrukken

Geschiedenis

In het oude Griekenland kwamen al homeopathische denkbeelden voor, voor het eerst ongeveer 4 tot 5 eeuwen voor Christus. In die tijd leefde Hippocrates (470 - 377 voor Christus). Hij wordt gezien als de 'vader van de geneeskunst'. Hippocrates droeg twee belangrijke stellingen aan:
De klachten van een patiënt worden genezen door middelen met een tegengestelde werking. Dit is het contraria-principe: het uitgangspunt voor de reguliere geneeskunde.
De ziektetoestand wordt genezen door middelen die op de ziekte gelijkende verschijnselen oproepen. Dit is het similia-principe, het uitgangspunt van de homeopathie. Hippocrates maakte dus duidelijk onderscheid tussen het bestrijden van symptomen (reguliere geneeskunde) en het genezen van de ziektetoestand (homeopathie).
Bijna tweeduizend jaar later duikt deze gedachte opnieuw op bij de Zwitserse alchemist (alchemie is een oude wetenschap waarin allerlei godsdienstige elementen en menswetenschappen samenkwamen), arts en hoogleraar Paracelsus (1493-1541).
Uit onderzoek naar arsenicumvergiftiging concludeerde hij dat, wanneer men ziekteverschijnselen vindt die lijken op de symptomen van een arsenicumvergiftiging, men de ziekte kon genezen met behulp van arsenicum. Hij ontdekte dus dat men bepaalde ziekten kon genezen door ze te bestrijden met middelen die gelijkende symptomen opriepen. Zijn stelling: "dosis sola fecit venenum", oftewel: "alleen de dosering maakt iets giftig", is nu nog steeds een actuele leerstelling. Pas na het jaar 1750 werden onder andere de ideeën van Paracelsus verder ontwikkeld tot de geneeswijze die nu homeopathie genoemd wordt.

Dr. Samuel Hahnemann (1755 - 1843) was een Duitse arts en de grondlegger van de homeopathie zoals wij die nu kennen. Hoewel voor Hahnemann ook Hippocrates en Paracelsus al homeopathische denkbeelden hadden, is Hahnemann de eerste geweest die de homeopathie systematisch en praktisch uitwerkte. Van hem is onder meer de huidige invulling van het sirnilia-principe afkomstig. Door op zichzelf en anderen te experimenteren, ontdekte hij de beginselen van de homeopathie. Heel bekend is zijn eerste experiment met kinabast. Kinabast was destijds de meest effectieve stof tegen malaria. Hahnemann slikte de kinabast zelf. Het resultaat was dat hij alle verschijnselen vertoonde van iemand met malaria. Op basis van deze zelftest ontdekte hij dat mensen met bepaalde ziektesymptomen genezen konden worden als men hen middelen toediende, die bij gezonde mensen deze symptomen juist opwekken. Daarop baseerde Hahnemann zijn stelling: Simimilia Similibus Curentur "het gelijke wordt met het gelijkende genezen", In 1796 publiceerde hij voor het eerst over zijn resultaten. In 1810 verscheen zijn belangrijkste werk "Organon der Heilkunst", een uitvoerig instructieboek voor artsen. In dat boek heeft hij alle basisprincipes van de homeopathie uiteengezet.
Samuel Hahnemann Samula Hahneman
10 april 1755 - 2 juli 1843

Deze Duitse arts en scheikundige was de grondlegger van de homeopathie, een nieuwe methode van genezen, gebaseerd op het principe dat een medicijn die in kleine hoeveelheden wordt ingenomen, dezelfde symptomen zal genezen die ze in grote hoeveelheden veroorzaakt.

De grondlegger van de homeopathie, Samuel Christian Hahnemann, werd in 1755 geboren in Dresden, Duitsland. Ondanks een verarmde achtergrond kreeg hij een goede opvoeding en studeerde hij scheikunde en medicijnen aan de universiteiten van Leipzig, Erlangen en Wenen. Toen hij in 1779 afstudeerde als arts, begon hij een eigen praktijk.

Hoewel Hahnemann voornamelijk als arts werkzaam was, verhoogde hij zijn inkomen door het schrijven van artikelen en boeken over geneeskunde en scheikunde. In deze geschriften protesteerde hij tegen de hardvochtige medische praktijken van zijn tijd, vooral het aderlaten, purgeren en de drastische doseringen die patinten kregen, dikwijls met verschrikkelijke bijwerkingen. Hij bepleitte een betere algemene hygine en wees op het belang van verstandig eten, frisse lucht, beweging en ruimere huisvesting. In een tijd dat overbevolking heel gewoon was en de hyginische normen laag waren, raadde hij geregeld baden aan en schoon beddegoed. Hahnemann raakte steeds teleurgestelder in de conventionele geneeskunde. Uiteindelijk gaf hij zijn werk als arts op en ging hij als vertaler werken.



Tijdens de jaren '20 van de 18 de eeuw kwam de homeopathie naar de VS en kreeg ze weldra een groot aantal aanhangers. Dr. James Kent en Dr. Constantine Hering waren twee vooraanstaande Amerikaanse homeopaten die Hahnemanns werk voortzetten middels geneesmiddelenproeven en het intoduceren van nieuwe ideen en toepassingen.
Dr. James Tyler Kent Kent Tyler
31 maart 1849 - 6 juni 1916

De klassieke homeopathie is gebaseerd op het werk van Kent, een Amerikaanse homeopaat. Hij introduceerde het idee geneesmiddelen voor te schrijven naar constitutiebeeld, dat wil zeggen dat rekening wordt gehouden met zowel iemands lichamelijke symptomen als zijn geestelijke kenmerken bij het voorschrijven van een geneesmiddel.
Dr. Kent merkte dat verschillende soorten mensen op bepaalde geneesmiddelen verschillend reageerden. Hij hield vol dat mensen met een overeenkomstige lichaamsbouw en persoonlijkheid geneigd zijn aan dezelfde soorten ziekten te lijden. Dit vormde de basis van zijn theorie dat geneesmiddelen moeten worden voorgeschreven naar aanleiding van zowel iemands emotionele aard en uiterlijk als zijn lichamelijke klachten. Hij deelde mensen in naar constitutiebeeld. Natrium mur-typen waren bijvoorbeeld meestal peervormig, hadden een donkere teint, waren kieskeurig, bemoeiden zich weinig met anderen, hadden veel zout nodig en leden aan verstopping. Geneesmiddelen met een hoge potentie werden voorgeschreven in overeenstemming met het constitutiebeeld van de patint en zijn lichamelijke klachten; dit werd bekend als klassieke homeopathie.

Dr. Constantine Hering Hering Constantine
(1800-1880)

Hij probeerde het gif van de bosmeesterslang zelf uit voor de homeopatische geneesmiddelproeven en hield er een verlamde linkerarm van over.
De wet van Hering, over het verloop van de genezing, legt uit hoe een ziekte door homeopathie wordt genezen. Er zijn drie basisprincipes: genezing verloopt van binnen naar buiten; van boven naar beneden; en van de belangrijkste organen naar de minst belangrijke.
Dr. Hering geloofde ook dat klachten verdwenen in omgekeerde volgorde van hun ontstaan. Iemand voelt zich bijvoorbeeld meestal geestelijk al beter voor de lichamelijke klachten verdwijnen.



Verbonden onderwerpen