LM - Potentie

Afdrukken

LM - Potentie

Dr.Dey: "Het principe achter de LM-schaal is het vergroten van de dynamische kracht van de remedie terwijl tegelijkertijd de duur en intensiteit van de werking ervan wordt verminderd door een sterke mate van verdunning.Hierdoor is herhaalde toediening van de remedie mogelijk zonder dat de patiënt last krijgt van verergeringen; en mocht zich al een verergering voordoen, dan zal deze van korte duur zijn en makkelijk onder controle zijn te krijgen."
Verergeringen mogen tijdens juist gebruik van LM-potenties in principe niet optreden, dankzij de gevolgde geleidelijke methode en het milde karakter van het geneesmiddel.
Soms echter zijn verergeringen nodig, om door hele moeilijke barrières heen te breken, maar verergeringsverschijnselen dienen zoveel mogelijk vermeden te worden.
Bij het gebruik van LM-potenties wordt laag in potentie (LM1, LM2 of LM3), met aangepaste dosis begonnen en met meerdere stappen gewerkt, zodat de genezing geleidelijker, milder en efficiënter verloopt.
Er moet herhaald worden indien en wanneer dit noodzakelijk is, met een dosis en herhalingsfrequentie die de patiënt kan verdragen.

Organon § 161 voetnoot 1: "Als de doses van het op de beste manier gedynamiseerde medicament maar klein genoeg is en als de dosis iedere keer opnieuw door schudden is gemodificeerd, dan kunnen zelfs geneesmiddelen van lange werkingsduur met korte tussenpozen ook bij chronische ziekten herhaald worden."

Organon § 248: "Op die manier kan bij chronische ziekten ieder goed homeopathisch gekozen middel, zelfs die met op zichzelf een lange werkingsduur, dagelijks, maandenlang worden ingenomen met toenemend resultaat."

Organon § 246 voetnoot: "Dezelfde welgekozen medicijn kan nu dagelijks doorgebruikt worden en indien nodig zelfs maanden lang."

Organon § 270 voetnoot 6: "Evenzo kan men bij de behandeling van chronische ziekten het beste met lage dynamisatiegraden beginnen en indien nodig overgaan op de hogere, die steeds krachtiger worden, maar toch altijd mild werken."

Organon § 280: "Zo lang het middel helpt en geen nieuwe hinderlijke symptomen oproept, wordt het in geleidelijke verhoging zo lang gecontinueerd tot de zieke, terwijl hij zich over het geheel beter voelt, een of meer van zijn oude, oorspronkelijke klachten opnieuw in gematigde vorm begint te bespeuren."

De LM-potenties worden op een wijze gegeven, dat het organisme niet extra belast wordt door de verdere verwerking van de ziekte d.m.v. de symptomen. De confrontatie met de pathologie, valt weg, terwijl de verstoring wel geleidelijk verminderd wordt
Dit geeft direct ruimte tot 'bewustwording', waardoor de genezing directer, veel effectiever, niet belastend en zonder onnodige verergeringen verloopt.

Om te begrijpen hoe het toegepaste middel op juiste manier herhaald moet worden, is de kennis van drie vitale factoren van belang:
1. Het karakter van het middel;
2. De aard van de constitutie;
3. Het karakter van de ziekte.


Het karakter van het middel:
Het werkingspatroon van een middel, de werkingsduur en diepte van werking. In het algemeen werken niet-toxische plantenmiddelen milder en korter. Minerale middelen hebben de neiging dieper en langer te werken. De voedingsmineralen zijn relatief milder dan de toxische minerale elementen. Giftige planten, mineralen en nosodes hebben meer zorg nodig, waarbij men terughoudender moet zijn met potentie en herhaling.
De aard van de constitutie:
De fysieke constitutie en psychologische temperament van de patiënt en hun gevoeligheid. Beweeglijke, nerveuze allergische en emotionele onstabiele typen, zijn doorgaans gevoeliger dan trage, kalme en in het algemeen tolerantere individuen.
Het karakter van de ziekte:
het karakter van de acute en chronische ziekte en hun cyclussen.
In het algemeen is het zo dat verstoringen die een snelle ontwikkeling hebben, hyperactieve neiging, allergische reacties en nerveuze prikkelbaarheid, meer ‘reactief’ zijn dan de verraderlijk langzaam ontwikkelende ziekten. Gevallen van ver voortgeschreden pathologie en verzwakte vitaliteit zijn vaak meer gevoeliger voor de middelen, dan die met functionele verstoringen en een gemiddelde algemene gezondheid.

Wanneer de kennis van deze bovengenoemde factoren gecombineerd wordt met het afstemmen van de dosis, kan men het middel om een geschikt interval veilig herhalen, zolang de patiënt verbetert en er geen verergeringen optreden.
Er moet een bepaald ritme van herhalen gevonden worden waarbij de genezing versneld wordt, een terugval voorkomen wordt en geen verergeringen optreden.

Voor LM-potenties zijn er in principe geen andere herhalingscriteria dan voor C-potenties, maar de flexibiliteit en veiligheid is veel groter, wat vooral belangrijk is bij een gevoelige of zwakke patiënt.

Bij C-potenties in ‘droge’ toepassing, moet bij de geringste tekenen van verbetering de reactie afgewacht worden, dit ondanks het feit dat er toch nog of weer symptomen van de ziekte zelf zijn.
Als in dit geval de C-potentie toch al herhaald wordt, kan dit gedurende korte tijd, door de eerste inwerking van het middel wel een verbetering geven, maar het heeft hierna door de te intense diepe reactie een terugval naar een slechtere gezondheidstoestand tot gevolg.
Met de LM’s en de C’s in vloeistof kan in dit geval wel veilig herhaald worden om het proces te versnellen en de huidige klachten te bestrijden.
Dit betekent dus dat er bij onvoldoende werking, gedeeltelijke reactie of terugval direct kan worden herhaald.
Het voordeel is dat de dosis ook 'homeopathisch', dus afgestemd aan de behoefte van het individu gegeven kan worden.
Als er nog reactie is op het middel, kan met een kleinere dosis worden volstaan om in de ruimste zin van de betekenis het niveau van de Centrale Verstoring zo laag mogelijk te houden.

Het kan zo zijn dat de centrale symptomen die de ziekte vertegenwoordigen al beginnen terug te keren, terwijl de perifere reactie op het ingenomen middel nog steeds voortduurt.
Met herhalen moet dan even gewacht worden, een zekere rustperiode ingelast worden, totdat het totale effect voldoende afgenomen is, omdat zelfs de kleinste dosis deze reactie cumulatief versterkt en een te sterke reactie het gevolg kan zijn.


Met LM-potenties moet dus niet routinematig dagelijks of om de dag herhaald worden, met als reden dat ze mild zijn en doorgeschud worden. LM's zijn wel mild in karakter, maar een te sterke (secundaire) reactie is dat nooit.


Bij diepgaande chronische verstoringen zijn hoge potenties nodig, deze kunnen direct ingezet worden en op de oorzaak, de verstoorde levenskracht inwerken.
Een enkele dosis is hier niet in staat de oorzaak te elimineren, waardoor de resterende ziekte snel weer kan verschijnen. Er kan nu direct met een hogere potentie met een verdere diepere werking herhaald worden.
Met LM's kan naast de potentie met één stap te verhogen als dit noodzakelijk is, ook als de reactie op de opeenvolgend potenties onvoldoende is, met een reeks van LM3, LM6, LM12, LM18, LM24, LM30 (Patel) gewerkt worden.
Als één dosis van een bepaalde LM-potentie een voldoende werkingsduur heeft van bijvoorbeeld 7, 10, 14 dagen of langer, kan daarna directop de volgende potentie van de reeks worden overgegaan.
Na het afronden van deze reeks, of eerder kan er met de C-potenties vanaf C200 verder gegaan worden, met een beter en veiliger resultaat, doordat de kwetsbaarheid voor de geneesmiddelziekte sterk verminderd is, terwijl de ontvankelijkheid voor het minder volmaakte geneesmiddel volgens de C-schaal toegenomen is.
Dit wijkt natuurlijk wel af van de methode zoals deze in het Organon genoemd wordt, maar dit systeem blijkt in de praktijk vaak goed te werken.

Bij chronische ziekten waarbij de vijandige verstoring in een sluimerende/latente toestand verkeert, moet deze langzaam, voorzichtig maar frequent aangevallen worden met LM-potenties.
Als de verstoring 'gewekt' is, moet deze niet toegestaan worden om in zijn oude toestand terug te keren. Hiertoe moet het simillimum regelmatig herhaald worden, zodat de verstoring het organisme uiteindelijk zal moeten verlaten.

Organon § 247 voetnoot 1: "Men zou haast kunnen stellen, dat ook het best uitgekozen homeopathische middel pas als het in meerdere verschillende vormen wordt toegediend, de ziekelijke ontstemming het meest efficiënt van het levensprincipe kan verdrijven en bij chronische ziekten opheffen."

Hahnemann zegt in zijn ‘Chronische ziekten’: "Halverwege de genezing begint de afnemende ziekte geleidelijk weer terug te keren in de toestand van latente Psora. De symptomen worden steeds zwakker en tenslotte kan de attente arts er alleen nog maar sporen van merken. Die moet hij echter met de anti-psorische behandeling achtervolgen tot ze volledig verdwenen zijn, want het minste restant bevat de kiem voor het ontspruiten van het oude kwaad."

Als er na een aantal keren kort op elkaar herhaald moest worden, maar er nu geen terugval meer optreedt moet er afgewacht worden, men kan het nu misschien voor langere tijd zonder het middel stellen.

Organon § 246: "Zolang er in een kuur vooruitgang gezien wordt en er nog duidelijke verbetering is, betekent dit altijd dat - zolang dit aanhoudt - iedere herhaling van welk medicijngebruik dan ook absoluut uitgesloten is. Al het goede dat het ingenomen middel bezig is uit te richten nadert hier namenlijk zijn voltooiing."

LM kan in principe zowel in korrelvorm als in water ingenomen worden.
Er kan bij het gebruik in korrelvorm een bepaalde reeks worden aangehouden: LM3, LM6, LM12, LM18, LM24, LM30, net zoals er bij de C-potenties een reeks gebruikt wordt.
In vloeistof ingenomen is de opgeloste dosis krachtiger dan in vaste vorm, maar is beter beheersbaar, doordat de intensiteit door middel van verdunning in meerdere glazen steeds verder verminderd kan worden.

Organon § 272: "Zo'n globule, droog op de tong gelegd, is een van de kleinste doses voor een pas opgekomen ziekte van een matige intensiteit. In dit geval worden er maar weinig zenuwuiteinden door het geneesmiddel geraakt. Een zelfde korreltje echter, in een beetje melksuiker fijngedrukt, dan in veel water (§ 247) opgelost en voor iedere toediening goed geschud, levert een veel sterker geneesmiddel op voor vele dagen gebruik. Elk ook nog zo klein quantum ervan raakt bij het innemen veel zenuwuiteinden tegelijk.


De kracht van een middel (bij gelijksoortigheid) wordt niet bepaald door de potentie, maar door de intensiteit van het middel, die bepaald wordt door de toegevoerde energie tijdens het bereidingsproces.
Als er na inname een homeopathische beginverergering optreedt, moet de dosis bij de volgende inname verminderd worden, door het middel in meerdere stappen met glazen te verdunnen.


Er is geen sprake van dosis verminderen door deze simpelweg te 'verdunnen' met water.
Er treden door het kopiëren van de informatie uit het ene glas naar het volgende glas 'transmissieverliezen' op.
Hierdoor neemt de 'amplitude' (intensiteit) van de informatie af, maar de 'frequentie' van de informatie, (potentie) blijft hetzelfde.
Het verdunnen met glazen werkt dus intensiteit verzwakkend, terwijl het schudden binnen de grenzen van het verdunningsniveau, potentie en intensiteit verhogend werkt.
De gebruikte hoeveelheden vloeistof van zowel het oplosflesje als het aantal gebruikte glazen en het schudden zijn van invloed op de uiteindelijke sterkte van het in te nemen middel.
Het aantal schudslagen bepaalt de stap ‘voorwaarts’, de dosis vult de beschikbare ‘ruimte’. Als beide twee-dimensionale factoren goed afgestemd worden, geeft dit de meest optimale reactie.

Organon § 248: "....de oplossing bij iedere toediening door flink te schudden iets te modificeren, te variëren in de potentiegraad en zodoende iets te verhogen."

Dit suggereert een geleidelijke, bijna exponentiële curve van toenemende potentie die nooit helemaal de volgende graad zal bereiken totdat er een verdere verdunningsstap plaatsvindt.
Het schudden van de volgende dosis heeft als voordeel dat er geen geneesmiddelproef wordt gedaan op een nu overbodig geworden ongewijzigde potentie, terwijl het middel op zich nog wel nodig is.
Een te grote dosis geeft hetzelfde effect, de levenskracht reageert hierop met symptomen op het overbodige geneesmiddel. Deze geneesmiddelziekte kan ongedaan gemaakt worden met een kleinere dosis van het hetzelfde middel in een hogere potentie.
Een te sterke (secundaire) reactie op het middel moet altijd afgewacht worden.

De LM-potenties hebben verder als voordeel dat ze een breed en diep werkingsgebied hebben, ze werken direct op alle te genezen plaatsen in.
Waar symptomen die onder de werking van het juiste middel in C-potentie blijven, verdwijnen ze snel na toepassing van dat middel in LM.
Het gaat er om direct diep op de levenskracht in te kunnen werken, zonder dat de constitutie eerst verbeterd moet worden om de hoge potenties te kunnen dragen, zoals dit bij de C-potentie het geval is.
Er vindt hierdoor direct een diepgaande werking op de 'dynamische oorzaak' plaats.
Het accent ligt hier niet op het wegwerken van pathologie, vooraf gegaan door een genezingscrisis, zoals dit bij een passende hoge C-potentie vaak het geval is.
Bij deze laatstgenoemde wordt een diep constitutioneel niveau versterkt, maar de meer perifere niveaus vallen, doordat er vaak niet veelvuldig herhaald kan worden omdat de potentie hoog is, buiten het directe werkingsgebied van de behandeling. Door de diepe genezingsreactie vindt er wel een verschuiving naar deze gebieden plaats, waardoor verergeringen op juist deze verzwakte plaatsen het gevolg kan zijn.
De LM's werken altijd over het hele spectrum, waardoor het constitutionele middel bij een regelmatige herhaling, zowel klachtenverlichtend als genezend kan werken.

Organon § 270 voetnoot 6: "...medicijn van de hoogste activiteitsontplooiing en mildste werking, die echter, mits goed gekozen, alle zieke plekken geneeskrachtig aanpakt."

Organon § 270 voetnoot 7: "....deze manier van dynamiseren (waarvan ik constateerde, na veel moeizame proeven en controleproeven, dat de preparaten het meest actief en tegelijk het zachts werken, dat wil zeggen het meest volmaakt)."

LM-potenties hebben niet de neiging een felle reactie van de levenskracht uit te lokken, iets wat wel een eigenschap van de hogere C-potenties is.

Organon § 270 voetnoot 6: "Als men echter in een zo gering verdunningsmedium van 100 op 1 aan het geneesmiddel, door gebruik te maken van een sterke schudmachine, heel veel stoten als het ware opdringt, dan ontstaan er geneesmiddelen, die vooral in de hogere potenties bijna direct, maar met een stormachtige, ja zelfs gevaarlijke heftigheid inwerken met name op zwakke patiënten, zonder dat het een duurzame, milde reactie van het levensbeginsel ten gevolge heeft."

Bij LM-potenties mag een verergering in het begin bij chronische gevallen niet optreden, omdat het middel mild is, de dosis aangepast moet zijn aan de gevoeligheid van de patiënt en met de laagste potenties begonnen wordt.

Organon § 161: "Als ik die zogenaamde homeopathische verergering, of beter gezegd de beginwerking van het homeopathisch middel, die de symptomen van de oorspronkelijke ziekte wat schijnt te verergeren, hier vastleg op het eerste of de eerste paar uur, dan is dit zeker het geval bij de meer acute, recente aandoeningen. Maar als geneesmiddelen met een lange werkingsduur een oude of zeer oude kwaal moeten aanpakken, dan mogen zulke schijnbare verergeringen van de oorspronkelijke ziekte in het verloop van de behandeling niet optreden. Dat gebeurt ook niet, als het passend gekozen middel in de vereiste lage dosis gegeven en slechts geleidelijk verhoogd wordt en daarbij elke keer door een nieuwe dynamisering (§ 247) iets gemodificeerd. Dan kunnen dergelijke verergeringen van de oorspronkelijke symptomen der chronische ziekte alleen tevoorschijn komen tegen het einde van zulke behandelingen, als het herstel al bijna of helemaal voltooid is."

Aan het eind van de behandeling met een LM-potentie geeft deze homeopathische verergering aan, dat het middel overbodig begint te worden (verzadiging van de susceptibiliteit).
Het is belangrijk dat de behandeling met een middel afgemaakt wordt ondanks dat er geen symptomen meer zijn, om er zeker van te zijn dat ook de aanleg verdwenen is.

Organon § 281: " Zouden zich echter in de laatste dagen nog sporen van de voormalige ziektesymptomen vertonen, dan zijn dat nog de overblijfselen van de oorspronkelijke ziekte, die dus nog niet helemaal is uitgedoofd. Die moeten dan opnieuw op de aangegeven manier met hogere dynamiseringsgraden van het middel worden behandeld."

Als de werking op de meest karakteristieke symptomen, stemming en gevoel van welbevinden afneemt, is er nog een hogere potentie of een ander middel nodig.
De LM-potenties zijn mild, zodat geneesmiddelverergering niet lang kunnen duren, iets wat bij C-potenties wel het geval kan zijn.
De genezing met LM moet ook volgens de Regels van Hering verlopen.
Verergeringen tengevolge van het genezingsproces moeten worden afgewacht, voordat men verder gaat met herhalen.
bronvermelding : 

http://homeopathie-info.com


Verbonden onderwerpen